سرمایه گذاران مخاطره پذیر با تشخیص طرح های حوزه فناوری که قابلیت تجاری سازی و بازارگشایی دارند، اقدام به سرمایه گذاری از طریق تملک سهام و شراکت در مدیریت می نمایند. با این حال خروج از سرمایه گذاری و تبدیل به نقدکردن آن پایانی طبیعی برای بیشتر سرمایه گذاری ها است. سرمایه گذاران مخاطره پذیر در زمان مقتضی درصدد تصمیم گیری برای خروج و فروش سهام یا کاهش سهم خود از سرمایه گذاری هستند. هدف از پ‍ژوهش حاضر مدل سازی فرآیند تصمیم گیری این سرمایه گذاران جهت انتخاب راهبرد خروج است. مدل پایه این تحقیق از مرور پیشینه تحقیق حاصل شده است و با استفاده از روش «مصاحبه ساختاریافته» با خبرگان، کارشناسان و مدیران صندوق های سرمایه گذار مخاطره پذیر، بومی سازی شده است. مدل مزبور طی پنج دور توسط گروه داوران دلفی تصحیح گردید. یافته های تحقیق نشان می دهد در رویکرد حمایتی، بهترین راهبرد خروج، فروش سهام سرمایه گذار مخاطره پذیر به تیم کارآفرین می باشد. در اولویت های بعدی به ترتیب «واگذاری سهام به سهامداران جدید»، «ادغام و اکتساب»، «سهامی عام کردن و عرضه عمومی سهام» و «روش های ترکیبی و نوآورانه» و «تعطیلی موقت» قرار دارند. خروجی نهایی تحقیق، فرآیند انتخاب راهبرد خروج را در قالب درخت تصمیم، مدل سازی نموده است.

نوآوری از جمله مهم ترین عوامل موفقیت شرکت های نوپایی است که اغلب اندازه ای کوچک و متوسط دارند. براساس ادبیات تحقیق، صندوق های سرمایه گذاری مخاطره پذیر و شتاب دهنده ها، نوآوری مجموعه های سرمایه پذیر را ارتقاء می دهند. هدف اصلی این پژوهش رتبه بندی عوامل اثرگذار بر نوآوری شرکت های سرمایه پذیر می باشد. این پژوهش از نظر نوع هدف کاربردی و از نظر نحوه ی گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی بوده و با استفاده از پرسشنامه ی مقایسه های زوجی و با روش DEMATEL عوامل استخراج شده، اولویت بندی و رتبه بندی شده اند. جامعه ی آماری این پژوهش، خبرگان و متخصصان حاضر در صندوق های سرمایه‫ گذاری مخاطره‫ پذیر، مربیان و مشاوران شتاب‫ دهنده‫ ها و اساتید این حوزه که عضو انجمن سرمایه‫ گذاران مخاطره‫ پذیر ایران هستند، می‫ باشند؛ که از میان این خبرگان 12 نفر با استفاده از روش نمونه‫ گیری غیراحتمالی هدفمند قضاوتی انتخاب و در پژوهش مشارکت داشته‫ اند. از میان عوامل شناسایی شده، مهیا کردن اطلاعات ارزشمند از صنعت مربوطه، برقراری ارتباط و همکاری با فعالان صنعت، آگاهی بخشی دربارة تهدیدها و فرصت های موجود، به عنوان مهم ترین عوامل اثرگذار بر نوآوری شرکت های سرمایه پذیر معرفی شده اند.

در مطالعات کارآفرینی، برخلاف سرمایه های مالی و انسانی و اجتماعی، به تبیین نقش سرمایة روان شناختی در ایجاد کسب وکارهای مخاطره آمیز جدید پرداخته نشده است. در واقع، عدم ارتباط میان نظریة سرمایة روان شناختی و مطالعة کارآفرینی بی توجهی به مفهوم سرمایة روان شناختی کارآفرینانه را به دنبال داشته است. به علاوه، با توجه به اینکه قصد کارآفرینانه پیش بینی کنندة مناسبی برای رفتار کارآفرینانه (ایجاد کسب وکار مخاطره آمیز جدید) است، هنوز درک کافی در ارتباط میان قصد رفتار وجود ندارد. بنابراین، هدف این پژوهش تبیین نقش سرمایة روان شناختی کارآفرینانه در ایجاد کسب وکارهای مخاطره آمیز جدید با میانجی گری قصد کارآفرینانه است. داده های این پژوهش از نمونه ای 204 نفری از بنیان گذاران و هم بنیان گذاران کسب وکارها در صنعت تجهیزات پزشکی، که به شیوة تصادفی طبقه ای انتخاب شدند، گردآوری و با روش مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار لیزرل آزمون شد. روابط میانجی مدل نیز با روش بوت استرپ بررسی شد. ابزار اصلی گردآوری داده های پژوهش پرسشنامه بود. برای بررسی روایی ابزار پژوهش روایی محتوا و روایی سازه و برای ارزیابی پایایی آن ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی به کار گرفته شد. یافته های پژوهش نشان داد سرمایة روان شناختی کارآفرینانه بر ایجاد کسب وکارهای مخاطره آمیز جدید تأثیر مستقیم و مثبت می گذارد. همچنین، سرمایة روان شناختی کارآفرینانه از طریق متغیر میانجی قصد کارآفرینانه به طور غیرمستقیم بر ایجاد کسب وکارهای مخاطره آمیز جدید تأثیر مثبت می گذارد.

در شرایط متغیر و نامطمئن کنونی سازمان ها به منظور این که در مسیر توسعه، حرکت رو به جلو و با شتابی داشته باشد، نه تنها باید منابع ملموس و ناملموس و قابلیت های درونی خود را توسعه و گسترش دهند بلکه باید با توجه بیشتر به محیط به صورت موثرتر به تغییرات محیطی پاسخ دهند، و با افزایش قدرت رقابتی خود، جایگاه خود را در میان رقبا مستحکم کنند.این پژوهش در پی آن است تا شرکت های فعال در صنایع غذایی استان مازندران را به صورت موردی مطالعه و بررسی نماید که آیا مراحل مختلف چرخه عمر سازمان (معرفی، رشد، بلوغ، افول) می توانند رابطه بین استراتژی های رقابتی در سطح کسب و کار و بازارگرایی را تحت تاثیر قرار دهند. جهت تعیین مدل مفهومی پژوهش، از نقاط مرجع استراتژیک، میزان کنترل (کم یا شدید) و کانون توجه (داخلی یا خارجی) استفاده شده است. بر این مبنا استراتژی سطح کسب و کار و مراحل مختلف چرخه حیات تعیین شدند و سپس رابطه گونه های مختلف استراتژی های سطح کسب و کار با چرخه حیات سازمان بر بازارگرایی مورد بررسی قرار گرفت. تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش و نحوه گردآوری داده های تحقیق در زمره تحقیقات توصیفی و غیر آزمایشی (پیمایشی) قرار داشته و از سری تحقیقات همبستگی محسوب می گردد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مدیران، معاونین و کارشناسان ارشد شرکت های فعال در صنایع غذایی در سطح استان مازندران می باشد. با توجه به نتایج به دست آمده از تحقیق می توان نتیجه گرفت میان استراتژی های رقابتی سطح کسب و کار و بازارگرایی با مراحل چرخه حیات سازمان در شرکت های مورد مطالعه هماهنگی وجود دارد.